بنا و نما معماری

معرفی برندگان جایزه معماری Pritzker Prize سال ۲۰۱۷

امسال طراحان استودیو معماری آر سی آر آرچیتکتز (RCR Arquitectes) از کشور اسپانیا، موفق شدند جایزه معماری پریتزکر پرایز (Pritzker Prize) که یکی از ارزشمندترین جوایز برای معماران سراسر جهان است را از آن خود کنند. این سه معمار به عنوان سی و نهمین دریافت‌کنندگان جایزه پریتزکر مبلغ صد هزار دلار، به علاوه مدال مسابقه را طی مراسمی در شهر توکیو ژاپن، دریافت خواهند کرد.

رافائل آراندا (Rafael Aranda)، کارمه پیِم (Carme Pigem) و رامون ویللتا (Ramon Vilalta) استودیو خود را در سال ۱۹۸۸ تاسیس کردند. به گفته یکی از داوران رقابت پریتزکر، این سه نفر تأثیر زیادی بر معماری منطقه خود داشته‌اند.

تنوع کار آنها از فضاهای عمومی و خصوصی تا مکان‌های فرهنگی و آموزشی گسترده است. توانایی آنها در برقراری ارتباط بین خصوصیات محیط و محل احداث بنا، ویژگی است که با دقت و صداقت در روند پروژه دنبال می‌کنند.

تصویر چند نمونه از آثار معماران آر سی آر آرچیتکتز را در ادامه مشاهده می‌کنید.

آنها نشان داده‌اند که ترکیب و یکپارچگی متریال‌ها می‌تواند ظاهری ساده و مستحکم به بنا ببخشد. همکاری این سه نفر نوعی از معماری را به وجود آورده که محدودیت زمانی ندارد. آثاری که بازتاب‌دهنده شکوه گذشته و وضوحِ حاصل از زمان حال و آینده هستند.

آنها در مورد نگرشی که طی ۳۰ سال همکاری به وجود آمده نکاتی را بیان کرده‌اند که در ادامه می‌خوانید.

به گفته کارمه پیِم، هنگام آغاز هر پروژه، آنها مشتاق‌اند که محل مورد نظر را ببینند و به دقت «بخوانند»، فضا را مانند موجودی تصور می‌کنند که امکان حرف زدن دارد و با الفبای مخصوص خود با آنها ارتباط برقرار می‌کند. برای این سه نفر، تغییری که باید در این فضا به وجود آورند بسیار مهم است. آنها علاقه‌ ندارند کار را با فرضیات شروع کنند.

این نگرش خاص نسبت به فضای احداث بنا باعث شده است که استودیو آر سی آر آرچیتکتز جایزه پریتزکر امسال را ببرد.

 

به گفته هیئت داوران، جهانی‌سازی در زمان کنونی باعث شده است که به تجارت، گفتگو و معامله‌های بین‌المللی اعتماد کنیم اما مردم از این بیم دارند که به دلیل‌ تأثیرات جهانی شدن، ارزش‌های منطقه‌ای، هنرهای محلی و سنت‌ها از بین بروند.

از نظر آراندا، پی‌یم و ویللتا‌ این امکان وجود دارد که هر دو نگرش را در کنار هم داشته باشیم. آنها در کارهای خود نشان داده‌اند که می‌توان ریشه‌ را در خاک نگه داشت و دست‌ها را به سوی جهان گشود.

زها حدید نیز در سال ۲۰۰۴ برنده جایزه معماری پریتزکر پرای شده بود و این اتفاق نقش چشمگیری در موفقیت او داشت: زها حدید چگونه زها حدید شد!

11

نظر بدهید

مطالب را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

[انصراف]