تاریخچه طراحی صنعتی طراحی محصول

تاریخ طراحی صنعتی ـ قسمت اول

اغلب از طراحی صنعتی به‌عنوان یک پدیده قرن بیستمی و از پیتر برنس (Peter Behrens) معمار آلمانی، به‌عنوان اولین طراح در این زمینه یاد می‌شود. شخصی که به‌شدت تحت تأثیر جنبش هنر و پیشه و مؤسس آن، ویلیام موریس (William Morris) شاعر و طراح قرن نوزده انگلیس قرار داشت. به همین نسبت باید خاستگاه طراحی مدرن را اروپا، به ویژه آلمان دانست. در ادامه با تاریخ طراحی صنعتی بیشتر آشنا می‌شویم.

پیتر برنس مشاور هنری شرکت AEG بود و علاوه بر طراحی ساختمان‌های صنعتی لوازم برقی مانند کتری و پنکه نیز طراحی می‌کرد. او همچنین طراحی هویت سازمانی،‌ بسته‌بندی و تبلیغات شرکت AEG را نیز برعهده داشت.

555-w600

محصولات طراحی شده توسط پیتر برنس

سبک برنس برگرفته از شیوه معمارانی چون فرانک لوید رایت (Frank Lloyd Wright) و کارل فردریش شینکل (Karl Friedrich Schinkel) بود، یعنی کنترل همه‌جانبه طرح، در تمام سطوح.

او همچنین یکی از اعضای اصلی انجمن ورک‌بوند آلمان، تأسیس شده در سال ۱۹۰۷ بود، انجمنی متشکل از هنرمندان، معماران و پیشه‌وران که ایجاد ارتباط بین طراحان حرفه‌ای آلمان و سرمایه‌گذاران نمایشگاه‌ها را تسریع کرد.

پیتر برنس، خود بر تعداد زیادی از طراحان و معماران نسل بعد تأثیر گذاشت، طراحانی همچون والتر گریپیوس (Walter Gropius)، مؤسس مدرسه دیزاین باهاوس در سال ۱۹۱۹ و لودویگ میس وندروهه (Ludwig Mies van der Rohe) که در سال‌های بعد به سِمَت مدیریت مدرسه رسید. هدف از تأسیس این مدرسه ارتقاء سطح کیفی طراحی و برابر کردن میزان اهمیت آن با ساخت و تولید بود. گریپیوس و وندروهه، در طراحی ساختمان‌های عظیم به اندازه طراحی اشیاء کوچک تبحر داشتند. به‌طور مثال ساختمان جدید باهاوس بعد از جابجایی این مدرسه در سال ۱۹۲۵ توسط خود گریپیوپس طراحی شد، او همچنین طراحی داخلی اتومبیل‌های Adler را نیز طی سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۳ بر عهده داشت.

1432715400_891f2a5c18_b-w600

مدرسه جدید باهاوس، طراحی شده توسط والتر گریپیوس

مشخصه مبلمان‌های طراحی شده در باهاوس استفاده زیاد از فلزهای خمیده و شکل داده شده بود. شیوه‌ای که با همکاری شرکت هواپیماسازی Junker به وجود آمد و توسعه داده شد. میس وندروهه نیز به همین سبک صندلی‌هایی با قاب استیل طراحی کرد که از بین آن‌ها می‌توان به مدل MR طراحی‌ شده در سال ۱۹۲۷، مدل بارسلونا در سال ۱۹۲۹ و مدل برنو در سال ۱۹۳۰ اشاره کرد.

حق امتیاز مبلمان‌های طراحی شده، در دوران رکود اقتصادی دهه ۳۰ که سفارش‌ها و قراردادهای معماری کاهش یافته بود، توسط میس وندروهه جهت گذراندن امور به فروش گذاشته شد، اما بعدها نماد‌های دیگری از طراحی مدرن مانند چراغ رومیزی ویلیام واگنفیلد (Wilhelm Wagenfeld) توسط باهاوس به تولید رسید.

Barcelona_04_a7811230-fe6b-43ed-8171-5a2adba9d750-w600

صندلی بارسلونا، طراحی شده توسط میس وندروهه (۱۹۲۹)

به غیر از طراحان نام برده که بیشتر وابسته به مدرسه باوهاوس بودند، معماران دیگری در همین دوران طرح‌های برجسته‌ خلق کردند. برای مثال طراحی داخلی اقیانوس‌پیمای برمن و کشتی هوایی هیندربورگ که توسط فریتس برهاوس (Fritz August Breuhaus de Groot) و طراحی قایق موتوری که توسط آگوست بِمب (Gropius protégé Carl) برای میباخ طراحی شد.

البته پیشرفت‌های اولیه در طراحی صنعتی تنها در آلمان اتفاق نیفتاد. در دهه‌های اولیه قرن بیستم طراحان و معماران در کشورهای دیگر نیز محصولات متمایزی را طراحی کردند، مانند گلدان مواج طراحی شده توسط الوار آلتو (Alvar Aalto) قوری و فنجان چینی با طرح هندسی، توسط کازیمیر مالویچ (Kazimir Malevich)‌ نقاش سورپرماتیسم روسیه، دربازکن کلاسیک توسط طراح ایتالیایی، دومنیک روزاتی (Dominick Rosati) و چراغ رومیزی انعطاف‌پذیر توسط مهندس بریتانیایی، جرج کارواردین (George Carwardine).

 

Untitled-2-w600

گلدان مواج طراحی شده توسط الوار آلتو (۱۹۳۶)

همان‌طور که اغلب کشور آلمان به‌عنوان رهبری کننده جریان تبدیل طراحی صنعتی به یک حرفه مستقل شناخته می‌شود، کشور آمریکا نیز مدعی مبدا و سرمنشا بودن این رشته است. در قسمت بعد به جریان طراحی مدرن در کشور آمریکا خواهیم پرداخت.

5

نظر بدهید

مطالب را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

[انصراف]