معماری نقاشی هنرهای تجسمی

سبک‌شناسی: امپرسیونیسم یا دریافتگری – قسمت دوم

امپرسیونیسم یا دریافتگری هنری است شهری نه تنها به خاطر اینکه نقاشی را از دشت به شهر باز می‌گرداند، بلکه جهان را از دریچهٔ چشم فرد شهرنشین می‌نگرد و به برداشت‌هایی از برون القا شده با اعصاب خستهٔ انسان مدرن واکنش نشان می‌دهد. در واقع نقطه اوج رشدی را تشکیل می‌دهد که در آن عناصر پویا و زندهٔ تجربه مورد توجه قرار می‌گیرند و یکسره جهان بینی ایستای قرون وسطایی را منسوخ می‌کنند.

سبک‌ها و استایل‌های امپرسیونیسم

بی‌شک کلود مانه مشهورترین و محبوب‌ترین هنرمند امپرسیونیسم است. از او بیش از هرچیزی به خاطر موفقیتش در استفاده از نور طبیعی یاد می‌شود؛ چرا که او سعی می‌کرد در ساعت‌های مختلفی از روز عکاسی کند و تغییر شرایط را به تصویر بکشد. او تمایل داشت تا دریافت‌ها و اشاره‌های ساده از سوژه‌هایش را با استفده از ضرب‌قلم‌های ملایم و رنگ‌های تلفیق نشده نقاشی کند، تا بدین‌ترتیب یک اثر طبیعی و تاثیرگذار پدید آورد؛ بگونه‌ای که انگار طبیعت روی بوم جاندار است.

او برای خشک شدن نقاشی صبر نمی‌کرد و از تکنیک «تر روی تر» استفاده میکرد که در نهایت به تصاویر لطیف‌تر و مرزهای تارتر منتهی می‌شد که حس سه‌بعدی بودن به نقاشی‌ها می‌داد.

تکینک مانه در نقاشی بیرون از خانه به تکنیک «در فضای آزاد» شناخته می‌شود که در میان نقاش‌های امپرسیونیست محبوبیت بسیار داشت. این روش به ابداع بازنمایی نور خورشید و گذر زمان در نقاشی‌های امپرسیونیست‌ها منتهی شد که دو موضوع اصلی نقاشی‌های امپرسیونیسم یا دریافتگری بود.

درحالیکه مانه علاقه بسیاری به نقاشی در فضای آزاد داشت، برت موریسو، کامی پیسارو و آلفرد سیسلی نیز سعی کردند نقاشی‌های خود را به فضای آزاد انتقال دهند تا تجسمی شفاف از ناپایدارایی دنیای طبیعی ارائه دهند.

نقاشی‌های و سبک‌های دریافتگری یا امپرسیونیسم

روز تابستان – برت مورسیو – ۱۸۷۹

زنان در امپرسیونیسم یا دریافتگری

مردانی که در سبک امپرسیونیسم نقاشی می‌کشیدند بیشتر به مفهوم شهر تمرکز داشتند. از طرف دیگر، موریسو به کشیدن فیگورهای زنانی و زندگی خصوصی زنان در اواخر قرن نوزدهم میلادی می‌پرداخت.

برت موریسو و در سال ۱۸۶۴ برای اولین بار دو نقاشی دورنمایی خود را در سالن دو پاریس به نمایش گذاشت. او نمایش آثارش را در این مکان به طور مستمر تا سال ۱۸۷۴ (اولین سال نمایش کارهای دریافتگری) ادامه داد. برت موریسو و کامی پیسارو تنها کسانی هستند که آثارشان را در تمام نمایشگاه‌های امپرسیونیستی اصلی به نمایش گذاشتند.

او به همراه ماری کست، ای‌وا گنزالس، و ماریه براکموند، از اولین چهر‌ه‌های زن در جنیش امپرسیونیسم به شمار می‌روند.

روی تراس -ماریه براکموند – ژنو ۱۸۸۰

کَسِت، نقاش آمریکایی است که در سال ۱۸۶۶ به پاریس مهاجرا کرد و همراه با امپرسیونیست‌ها از سال ۱۸۷۹ نمایشگاه‌هایی برگزار کرد. نقاشی‌هایش بیشتر فضای خصوصی درون خانه را به تصویر می‌کشید؛ اما زنان در فضاهای باز و در شهرهای دنیای مدرن نیز در نقاشی‌های او دیده می‌شدند. مانند نقاشی ِ «در اپرا» در سال ۱۸۷۹. نقاشی‌های او سرشار از نوآوری‌اند؛ مانند کاهش فضای سه بعدی و استفده از رنگ‌های روشن و زننده در نقاشی‌هایش؛ که هر دوی این خصیصه‌ها از خصایص پیشتاز هنر مدرن به شمار می‌آیند.

در اپرا - ماری کست - ۱۸۷۹ - نقاشی سبک دریافتگری

در اپرا – ماری کست – ۱۸۷۹

پیروزیِ امپرسیونیسم

پذیرش و درخشش نهایی جنبش دریافتگری در واقع به دست پل دوراند-رائول، تاجر هنر که در شهر لندن ساکن بود، به دست آمد. مانه در سال ۱۸۷۱ دوراند-رائول را در سال ۱۹۷۱ در نمایشگاه نقاشی امپرسیونیسم ملاقات کرد. فروش خوبی نداشتند، اما در اواخر ۱۸۸۰ آثار امپرسیونیست تحرک کردی و در آمریکا با موفق خوبی همراه بود.

چند سال بعد، امکان برگزاری نمایشگاه در نیویورک و فیلادلفیا فراهم شد و دوراند-ٰرائول توانست توجه مخاطبان بسیاری را به خود جلب کند و در نتیجه آن هریداتن آمریکایی آثار بیتشری از نقاش‌ها و هنرمندان امپرسیونیست خریداری کردند. قیمت آثار امپرسیونیسم روز به روز بیشتر می‌شد و لازم به ذکر است بدانید مانه در این زمان میلیونر شده بود.

  •  معروف‌ترین هنرمندان امپرسیونیست – قسمت اول (کلود مونه، ونسان ونگوگ، پی‌یر آگوست رنوآر، ادگار دگا و ادوارد مانه) و دوم (پل سزان، آلفرد سیسلی، مری کست، کامی پیسار و آنری-امیل-بنوآ ماتیس)

 

4

نظر بدهید

مطالب را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

[انصراف]