تاریخچه گرافیک هنرهای تجسمی

تاریخچه تایپوگرافی: حروف چاپی مدرن

در بخش‌های قبل مجموعه تاریخچه تایپوگرافی، چاپ انتقالی (Transitional)، سبک قدیم و  هیومنیست مورد مطالعه قرار گرفت. در این بخش با چاپ مدرن که به Didone نیز شناخته ‌می‌شود، آشنا ‌می‌شویم.

چاپ‌های بسکرویل در مقایسه با سبک قدیم قبل از آن دارای کنتراست بالا بین استروک‌های ضخیم و نازک بود. به نحوی که یکی از منتقدان بیان کرده بود بسکرویل افراد را کور ‌می‌کند. در چاپ مدرن این کنتراست محدود شده است.

اولین حروف چاپی مدرن به فردی فرانسوی به نام Firmin Didot نسبت داده ‌می‌شود. وی اولین صفحه چاپی با این حروف را در سال ۱۷۴۸ ارائه داد. این نوع چاپ شبیه طرح اصلی توسط بدونی استفاده شد. بدونی، طراح چاپ ایتالیایی، حروف‌چین و ناشر (۱۷۴۰-۱۸۱۳) کار خود را در ابتدا با سریف‌های باز و صاف به سبک پادشاه رو‌می‌ و همچنین با الهام از چاپ‌های بسکرویل که بسیار مورد علاقه او بود، آغاز کرد و مشهور شد.

bodoni-manuale1

بسیاری از تفاسیر دیجیتال در مورد هر نوع چاپ بر روی کره زمین متعلق به بدونی است. بعضی از آنها برای هر استفاده‌ای انتخاب‌های خوبی هستند در حالی که برخی یا تقلید هستند و یا برای سر تیتر پوسترها یا کاغذ باطله تایپوگرافی استفاده ‌می‌شود. بدونی یک طراح چاپ بسیار پرکار بود که صدها نوع فونت را کامل کرده است. بیش از ۲۵،۰۰۰ از حروف چینی‌های خود او در موزه بادونیانو در پارما نگهداری ‌می‌شود. در جلد اول راهنمای تایپوگرافی بدونی (۱۸۱۸)، ۱۴۲ نوع فونت رو‌می‌ و معادل ایتالیک آن ارائه شده است. جلد دوم فونت‌های بیشمار عربی، یونانی، روسی، تبتی و دیگر موارد را شامل ‌می‌شود.

ویژگی‌ها

۱. کنتراست بالا و یکباره بین استروک‌های ضخیم و نازک

۲. سریف‌های حروف نازک

۳. محور عمودی

۴. تاکید افقی

۵. دیافراگم کوچک (سوراخ یا دهانه کوچک)

didot-traits

در حقیقت اگر یک نمونه کار بسکرویل را در نظر بگیرید و براکت‌ها را بردارید تا سریف حروف به ریشه‌ها وصل شود و استروک‌های عمودی را ضخیم تر نمایید، چیزی شبیه چاپ مدرن (Didone) به دست ‌می‌آید، گرچه ممکن است زیبا نباشد.

baskoni

اگر سه قسمت پیشین تاریخچه را مطالعه کرده باشید متوجه روند دور شدن از حروف به شکل دست نوشته یا هیومنیست شده‌اید. چاپ‌های مدرن رومی، اگرچه ممکن است به شکل‌های خطاطی اولیه مدیون باشند، خیلی دقیق، تمیز و تند و تیز هستند. در حالی که سبک قدیم Neoclassical به حساب می‌آید، سبک مدرن Romantic است. گرچه هر دو شکل یک محور عمودی را استفاده ‌می‌کند، سبک مدرن دارای کنتراست بیشتری است.

در خصوص سبک مدرن (به خصوص با حروف رومی)، محور عمودی با تاکید شدید افقی جفت شده است، که همانند حات سفت و سخت (مثل چوب) رژه سربازان اسباب بازی است. آنها زیبا به نظر ‌می‌رسند و همانند هر چیز زیبا، زنده، ملایم و تحت کنترل هستند. البته به طور کلی برای متون طولانی مناسب به نظر ‌می‌رسند، زیرا حالت عمودی شکل حروف با ریتم افقی متن تداخل ‌می‌کند. حروف چشم را بر روی سطح صفحه هدایت نمی‌کند، بلکه باعث می‌شوند چشم بیشتر به بالا و پایین هدایت شود. با این تفاسیر، تعجبی ندارد که Bringhurst در کتاب عناصر شکل تایپوگرافی در خصوص جزییات این چاپ می نویسد:

«حروف رمانتیک ‌می‌تواند بیش از حد زیبا باشد، اما حالت ریتم یکنواخت و سیال شکل‌های رنسانس را دارا نیست. ریتمی‌ که خواننده را برای ورود به متن و خواندن آن تشویق ‌می‌کند. زیبایی حروف رمانتیک خواننده را بیشتر جذب خود حروف ‌می‌کند.»

چاپ مدرن فضای بسیار زیادی لازم دارد (فاصله سفید و فضای بین خطوط)، به همین دلیل دارای لید اضافی و حاشیه‌های زیاد هستند. اگر چاپ مدرن با یک فونت دیگر(از حروف چاپی دیگر) ادغام شود، صفحه مانند پوستر تبلیغاتی سیرک خواهد شد.

اگر آثار زیبا (اما تند و تلخ) معمار ژاپنی، Tadao Ando را بشناسید، می‌دانید مخلوط کردن چاپ مدرن مثلا با حروف سیاه، همانند آن است که یکی از آثار مونولیت آندو را در یک پارچه ابریشمی‌ عظیم قرار دهید.

امروزه با باز کردن هر مجله مد بلافاصله حروف چاپی مدرن را مشاهده ‌می‌کنید. اگر یک برند عالی و گران‌قیمت را تبلیغ کرده باشد سبک بدونی یا didot را استفاده کرده است.

modern-day-moderns

نه تنها برای عناوین تبلیغ مد بلکه برای تبلیغات حتی در کافه‌های محلی نیز از سبک حروف مدرن استفاده ‌می‌شود که مثال‌هایی از آن در زیر ارائه شده است.

h-and-fj-didot

ambroise-ptf

moderno-fb

در قسمت پنجم تاریخچه، به Slab Serif می‌پردازیم. زمانی که شیب سریف‌ها به جهت مخالف انتقال می‌یابد.

0

نظر بدهید

مطالب را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

[انصراف]