عکاسی

استفاده از فوکوس خودکار در عکاسی روزمره

استفاده از فوکوس مناسب، تاثیر بسزایی در وضوح عکس دارد. اشتباه در تنظیمات مربوط به آن می‌تواند بهترین ترکیب‌بندی‌ها را خراب کرده و چشم بیننده را از سوژه و هدف اصلی عکس منحرف کند. در این مطلب قصد داریم استفاده از فوکوس خودکار (AF) را در عکاسی روزانه را شرح دهیم.

تنظیم فوکوس خودکار

دوربین‌های DSLR جدید امکانات بیشتری در قسمت فوکوس خودکار ایجاد کرده‌اند. اما در هر صورت، همه آنها سه انتخاب در اختیار کاربر قرار می‌دهند: فوکوس تکی، پیوسته و دستی. عموما شرکت‌های مختلف سازنده دوربین‌ از واژه‌های متفاوتی استفاده می‌کنند؛ اما کارایی و‌ عملکرد آن در تمامی دوربین‌ها یکسان است.

فوکوس خودکار تکی یا Single shot که در نیکون به Single-servo و در کانن به One-shot معروف است، برای سوژه‌های ثابت استفاده می‌شود. این حالت پیش‌فرض دوربین‌ها است و تصاویری که بدین ترتیب ثبت می‌شوند، وضوح بالایی دارند. زمانی که دکمه شاتر را تا نیمه فشار می‌دهیم، فوکوس روی سوژه مورد نظر تنظیم و قفل می‌شود. سوژه ثابت و فوکوس خودکار این امکان را می‌دهد که در انتخاب و تنظیم ترکیب‌بندی بهتر عمل کنیم.

single-shot-focus-mode1

فوکوس خودکار پیوسته یا Continuous autofocus که با نام Continuous-servo در نیکون و AI Servo در کانن شناخته می‌شود، بهترین گزینه برای سوژه‌های در حرکت است. در این حالت اگر فوکوس را روی یک سوژه قفل کنید، با حرکت سوژه، دوربین به طور خودکار آن را در حالت فوکوس دنبال می‌کند.

continuous-focus-mode1
فوکوس دستی، همان طور که از نامش پیدا است، حالتی است که تمامی فوکوس‌ها در آن به طور دستی انجام می‌شود. کاربرد بیشتر این حالت، در نور کم است. یعنی زمانی که فوکوس به سختی روی یک نقطه قفل می‌شود. یا وقتی فوکوس دقیق بر سوژه لازم است. همانند عکاسی ماکرو.

manual-focus-mode1

به طور خلاصه فوکوس تکی یا single برای سوژه‌های ثابت، فوکوس پیوسته یا Continuous برای سوژه‌های در حرکت به کار می‌رود. اکثر دوربین‌ها از یک حالت اوتوماتیک دیگر نیز پشتیبانی می‌کنند که در دوربین‌های نیکون به Auto Select و در کانن به AI Focus شناخته می‌شود. در این حالت دوربین با تشخیص حرکت سوژه به طور خودکار از فوکوس را از حالت تکی به پیوسته و بالعکس تغییر می‌دهد.

automatic-autofocus-mode1

فوکوس خودکار و وضوح تصویر

عوامل متعددی در وضوح تصویر نقش دارند. عواملی نظیر دوربین، کیفیت لنز و عمق میدان. دوربین‌ها با استفاده از چندین ابزار داخلی وضوح تصویر را بررسی می‌کنند. سنسور فوکوس خودکار در داخل دوربین، کنتراست تصویر را بررسی کرده و تا وقتی که سوژه در حالت فوکوس است، آن را اصلاح می‌کند. البته در برخی شرایط، این سنسور نیز دچار اشتباه می‌شود.

محل فوکوس خوکار تکی

در این حالت، دوربین هیچ ایده‌ای از اینکه چه سوژه‌ای مدنظر فوکوس است، ندارد و معمولا سعی می‌کند روی نزدیک‌ترین سوژه مقابل دوربین، فوکوس کند. حتی دوربین‌های حرفه‌ای با تعداد نقطه فوکوس بالای ۵۰ نیز گاهی در این حالت دچار اشتباه می‌شوند و روی نقطه‌ای غیر از آن چه می‌خواهید، فوکوس می‌کند. برای رهایی از این مشکل می‌توانید نقطه فوکوس مرکزی (central focus point) را به طور دستی انتخاب کرده یا نقطه فوکوس نزدیک به سوژه را به طور دستی و با استفاده از Focus Point انتخاب کنید.

فوکوس اشتباه در جلو یا پشت سوژه

گاهی فوکوس خودکار در مواجهه با سوژه‌هایی با کنتراست پایین همانند دیوار سفید یا ساحل شنی دچار اشتباه می‌شود. سنسور AF از کنتراست به عنوان تشخیص وضوح تصویر استفاده می‌کند و تا زمانی که روی سوژه‌ای با کنتراست بالا فوکوس کرده است، می‌تواند مقادیر آن را تغییر دهد. در سوژه‌های کنتراست پایین، با توجه به اینکه امکان قفل روی سوژه کمتر است، یافتن نقطه مناسب برای فوکوس دقیق دشوارتر می‌شود. با چندبار فشار شاتر نا نیمه، می‌توان تا حدودی این مشکل را حل کرد. اما پیشنهاد می‌شود روی قسمتی از صحنه که با سوژه در یک فاصله قرار گرفته و کنتراست بالایی دارد، فوکوس کنید.

مشکل فوکوس در محیط داخلی

نور کم باعث ایجاد کنتراست کمتر می‌شود. برای همین دوربین در مواقع ضروری با استفاده از لامپ کمکی فوکوس یا فعال کردن فلش، سعی بر اصلاح نور صحنه دارد. لنزهای واید با اندازه دیافراگم کمتر، در این مواقع کاربردی‌تر هستند. این لنزها نور بیشتری را به سنسور دوربین می‌رسانند.

اندازه دیافراگم و وضوح تصویر

گاهی مشاهده می‌شود تصویر گرفته شده با لنز واید با عدد اف ۵.۶ از وضوح بیشتری نسبت به لنز تله با عدد اف ۴ برخوردار است. این اتفاق به خاطر عمق میدان بالایی است که لنز واید ایجاد می‌کند. عمق میدان رابطه مستقیمی با اندازه دریچه دیافراگم، فاصله‌ای که لنز به آن فوکوس کرده و فاصله کانونی لنز دارد. عکاسی از یک سوژه با استفاده از لنز واید با کمترین عدد اف باعث می‌شود تمامی فضای موجود در عکس، از جلو تا عقب، وضوح بالایی داشته باشد. برعکس، استفاده از فاصله کانونی برای عکاسی از سوژه‌ای که به لنز نزدیک است، درحالت دریچه باز، باعث می‌شود فقط یک خط از صحنه در حالت فوکوس قرار گیرد. در این حالت حتما باید در جای مناسب فوکوس شود.

1

یک دیدگاه

نظر بدهید

مطالب را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

[انصراف]