طراحی صنعتی طراحی محصول

طراحان می‌توانند کارآفرینان فوق العاده‌ای باشند

ما احتمالا در میان یک رنسانس طراحی هستیم، جایی آن طرف تر از دوره استیو جابز و اکوسیستمِ ساخته شده توسط اپل. در این زمان با وجود تمرکزی طراحی محور در تولیدات هرگونه محصول، اعم از صابون (Method) و ترموستات (Nest) تا ایمیل (Mailbox) و غذای بچه (Plum Organics)، همچنان با کمبود طراحان کارآفرین مواجه هستیم.

CLA_Method_005_HandWash_640-w600

در این مرحله، تکنولوژی ابزاری برای دیزاینرها است که از طریق وب در اختیار آنها قرار گرفته است. این تکنولوژی زمینه دسترسی به طرح‌های حرفه ای و مقایسه آنها با یکدیگر را فراهم آورده است. قبل از این، حتی شرکت‌های مرتبط با طراحی به علت مهارت محدودی که برای کار با ابزارها وجود داشت باید توسط موسسان فنی پایه گذاری می‌شدند، اما در حال حاضر این سیستم منسوخ شده است.

اما سوال اینجاست که چرا در این عصر طلایی دیزاین با تعداد بیشتری از طراحان کارآفرین مواجه نیستیم؟

البته نمی‌توان طراحانی را که به صورت فریلنس کار می‌کنند و یا کارگزار هستند را نادیده گرفت، به طور حتم این مشاغل هم کارآفرینانه است، اما در اینجا منظور یک قدم فراتر، یعنی پایه گذاری یک تیم کاری و هدایت آن در جهت ترسیم اهداف تولید محصولات جدید و خلاقانه است.

startup_jitters_blog2-w600

جواب این پرسش که چرا تعداد بیشتری طراح کارآفرین وجود ندارد، تا حدودی به مهارت‌های کارآفرینان باز می‌گردد.

Eric Ryan یکی از موسسان شرکت متد می‌گوید: دیزاینرها اشتیاق زیادی برای طراحی کردن دارند و از طریق هنرشان پیش می‌روند، جزئیات ذهنشان را مشغول می‌کند و همین جزئیات است که آنها را متمایز می‌سازد.

تمرکز زیاد بر روی حرفه و پیشه یکی از دلایلی است که بسیاری از دیزاینرها جذب دفاتر طراحی و تبلیغات می‌شوند. برای تمرکز داشتن چه چیزی بهتر از قرار گرفتن در حلقه ای از همفکران و همکاران؟

در شرکت‌های دیگر، به خصوص استارت‌آپ ها طراحان معمولا برای چندین سال همکار ندارند و تنها هستند. گاهی دلیل آن محدودیت بودجه استارت‌آپ‌ها است و مواردی هم به خاطر بیرون سپاری کارهای مربوط به طراحی است.

nest2-100036293-orig-w600

در مقابل، کارآفرینان با انجام یک کار خاص شگفت زده نمی‌شوند. شاید از دید مردم اینطور به نظر برسد، به خصوص زمانی که آنها در حال شرح دادن داستان شکل گیری استارت‌آپ خود برای رسانه‌ها هستند، اما در واقع موسسان و بنیانگذاران هرچیزی را در حد پیش بردن کارشان آموخته اند. بالا بردن میزان سرمایه، تولید محصول یا مشارکت، برایشان تفاوتی ندارد، آنها می‌دانند چطور در قالب نقش‌ها درآیند، آن را تقلید کنند و تا انجام و اتمام کار پیش بروند. به همین دلیل می‌توانند افرادی را استخدام کنند که بهتر از خودشان از پس کارها برآیند.

شغل یک موسس رهبری است. او آماده است تا با بیلی که در دست دارد چاله‌ها را پر کند. کارهایی که معمولا دیگران تمایلی به انجامشان ندارند را تقبل کند. به عنوان یک موسس شما روزی مشغول تولید محصول هستید، روز دیگر در حال استخدام نیرو و شاید هم شستن ظرف ها، هیچ روزی شبیه روز قبل نیست.

5ac5991fb4fc65bf9b275984af7547c8-w600

اینطور به نظر می‌رسد که در کشاکش ذاتی میان مهارت‌هایی قرار دارید که یک کارآفرین را موفق  و یک طراح را حرفه ای می‌سازند. به عنوان مثال مهارت کارآفرینان پیش بینی مسیر و نتایج حاصله، بازگو کردن آنها و یافتن راه حل مشکلات کار است. و این کار برحسب نیاز بازار انجام می‌شود نه حرفه و پیشه ای که دارند. آنها جایی میان نیاز مشتریان، خواسته سرمایه گذاران و توانایی اعضای تیم حرکت می‌کنند.

اما اگر دقیق تر نگاه کنیم این خصوصیات با شخصیت دیزاینرها نیز تطابق دارد. یک دیزاینر توانمند در بازگو کردن مشکلات و حل مسئله بهتر عمل می‌کند. همینطور در تعادل برقرار کردن میان نیاز مخاطبان، هم تیمی‌ها و سرمایه گذاران. طراحی نه تنها صنعتی خدمات رسان است بلکه روش تفکری چند منظوره به شمار می‌رود و این ویژگی ارزش زیادی برای شرکت های نوآور دارد.

Yves Behar طراح و کارآفرین سوییسی می‌گوید: طراحان می‌توانند کارآفرینان فوق العاده‌ای شوند زیرا آنها در حل چندوجهی  مسئله بدون نادیده گرفتن ارزش هایی که می‌تواند خریدار را شگفت زده کند بی نظیر هستند.

کلید کسب و کار هر دو گروه حل مسئله و ذهنشان درگیر یافتن مشکلات و چگونگی برطرف کردن آنها است. نمونه بارز آن موضوع جذاب مطرح شده از سوی شرکت IDEO، تفکر دیزاین، است که روندی کلی و قابل تعمیم را برای حل چنین مسائلی ارائه کرده می‌کند.

entrepreneur-superhero-pic-w600

علاقه داشتن به طراحی کافی نیست، بلکه اشتیاق به طی روند است که باعث می‌شود شما شرکت خود را از همان خشت اول طراحی کنید و پیش ببرید. Gentry Underwood‌، یکی از کارکنان قبلی IDEO و یکی از بنیانگذاران Mailbox اینطور می‌گوید: «تفکر به روش طراحان به معنای پیگیری مشکلات بی‌نهایت مبهمی است که پی بردن به آنها می‌تواند مسیر استارت آپ شما را به تصویر بکشد و مهارت‌های لازم برای یافتن محصولات مورد نیاز بازار را فراهم سازد. در اینجور مواقع شما برای اندیشه های سازمان یافته در مورد تاکتیک های ورود به بازار، استراتژی های بازاریابی و بسیاری از چالش های دیگر بیش از اندازه هیجان زده هستید. هرکدام از این موارد می‌تواند کسب و کار شما را زمین بزند.»

در عین حال ترغیب به کارآفرینی برای افرادی که با طراحی کردن زندگی می‌کنند و اشتیاق زیادی به طراحی محصول، لوگو یا خودرو و غیره دارند، کار چندان مفیدی نیست. وقتی کسی تا این حد بر طراحی محصول متمرکز است شاید تاسیس یک شرکت برای او کار درستی نباشد. همینطور برای افرادی که مشتاق فروش، کدنویسی یا هر مهارت دیگری هستند.

اما اگر چیزی که آنها علاقه دارند روند پیرامون طراحی و حل مسئله باشد آنوقت می‌توان گفت مورد مناسبی برای کارآفرینی به شمار می‌روند.

entrepreneurship-w600

تعداد زیادی از طراحان حتی نمی‌دانند که به کارآفرینی علاقه دارند یا انجام این کار برایشان امکان پذیر است. در مورد خیلی ها علت چنین ناآگاهی به مشکلات آموزشی بازمی‌گردد. برای مدتهای مدید طراحان آموزش دیده‌اند که کارگزار باشند، برای کارفرما و به سلبقه او کار کنند. این روشی مناسب برای دفاتر طراحی و تبلیغات است، همینطور برای شرکت های بزرگ و سازمان‌هایی که طراحی تجربه (UX) یا طراحی مشارکتی را براساس پروژه های مشترک با دیگران انجام می‌دهند. نیروی کاری چنین شرکت‌هایی از طریق ایجاد فرصت‌های ضمنی برای استعدادهای جوان مدارس و دانشگاه های طراحی تامین می‌شود. در این حالت دانشجویان کارآفرینی را به جای آموزش تئوری، به تدریج و به صورت عملی فرا می‌گیرند.

به گفته استیو جابز دیزاین کلمه بامزه ای است. بعضی‌ها تصور می‌کنند دیزاین به معنا چگونه دیده شدن محصول است، در حالی که اگر عمیق تر بیاندیشیم، در واقع به معنای چگونه کار کردن محصول است.

اما حقیقت این است که عمق دیزاین از این هم فراتر می‌رود و فقط به معنای چگونه کار کردن محصول نیست، بلکه روندی است که شما برای نحوه کار کردن آن تعریف می‌کنید. و این همه آن چیزی است که تاسیس یک شرکت و کارآفرینی نیاز دارد.

3

یک دیدگاه

نظر بدهید

مطالب را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

[انصراف]