عکاسی

آموزش عکاسی از کهکشان راه شیری

بی‌شک شما هم عکس‌های بسیاری از کهکشان راه شیری دیده‌اید و اگر به عکاسی علاقمند باشید، شاید دلتان خواسته باشد که عکسی شبیه آن از آسمان شب بیاندازید. پیشتر درباره عکاسی از آسمان شب و نکات مربوط به آن صحبت کرده‌ایم. در این مطلب و مطلب بعد می‌خواهیم درباره عکاسی از کهکشان راه شیری و ویرایش آن نکاتی را آموزش دهیم.

تنظیمات دوربین برای عکاسی از کهکشان راه شیری

سرعت شاتر – ۳۰ ثانیه. اولین نکته‌ای که در رمان باید در نظر داشته باشیم این است که وقتی سرعت شاتر بر روی ۳۰ ثانیه تنظیم می‌شود استفاده از سه پایه ضروری است. سه پایه از لرزش دوربین در طول مدت عکاسی و تار شدن عکس جلوگیری می‌کند. اما چرا سرعت شاتر را روی ۳۰ ثانیه تنظیم کرده ایم؟ باید در نظر داشته باشید که گردش زمین نسبت به ستاره‌ها باعث ایجاد حرکت نسبی می‌شود. اگر سرعت شاتر را مقادیر بیشتری انتخاب کنیم آنگاه ممکن است این حرکت نسبی در عکس به صورت خطی نورانی در امتداد هر ستاره که به نام رد ِ ستاره شناخته می‌شود نمایان شود. سرعت ۳۰ ثانیه زمان کافی برای ثبت ستاره بدون اثر حرکت نسبی آن به زمین است.

لازم است این را هم در نظر داشته باشید که این عدد انتخابی ۳۰ یک عدد ثابت و استاندارد نیست و به عوامل دیگری از جمله لنز بستگی دارد. هرچه لنز شما بلند تر باشد عددی که برای سرعت شاتر انتخاب می‌کنید کوچکتر خواهد بود. مثلا اگر با یک لنز ۱۸ میلیمتری عکاسی می‌کنید احتمالا سرعت شاتر ۱۵ تا ۲۰ ثانیه‌ای برای ثبت عکس کهکشان راه شیری بسنده باشد. دلیل آن این است که در چنین لنزی ستاره‌ها در قاب لنز بزرگتر به نظر می‌رسند و به همین دلیل استفاده از سرعت‌های بالاتر ممکن است به ثبت رد ستاره منجر شود.

pic

دریچه دیافراگم – f/۲،۸. معمولا اینطور به نظر می‌رسد که مقداری که برای دریچه دیافراگم در عکاسی از منظره انتخاب می‌کنیم باید بزرگ باشد تا بتوان به حداکثر عمق میدان دست یافت. بیشتر عکاس‌ها دچار این شبهه می‌شوند که از آنجایی که ستاره‌ها در دوردست قرار دارند باید حداکثر عمق میدان را به آنها اختصاص داد. اما نباید فراموش کنید که عمق میدان به میزان Sharpness عکس مربوط می‌شود و نه این که این شارپ بودن در کجای عکس نمایان شود.

بنابراین برای این قبیل عکس بهترین مقداری که می‌توانید انتخاب کنید پایین‌ترین عدد ممکن (بازترین مقدار دریچه) است. با فکوس کردن روی ستاره‌ها که همان فکوس بر روی بی‌نهایت است می‌توانید کمترین مقدار عدد اِف را انتخاب کرده و نور کم و میرای ستارگان را ثبت کنید.

در تصویر ثبت شده بالا، یک سوژه بزرگ مانند این مدرسه قدیمی در جلوی تصویر وجود دارد. برای ثبت چنین عکسی با استفاده از f/۲،۸ و کم بودن عمق میدان، بی شک به دلیل تنظیم بودن فکوس دوربین روی ستاره‌ها (بی‌نهایت)، مدرسه قدیمی به شکلی تار در تصویر نمایان می‌شود. بهترین راه حل برای جلوگیری از چنین مشکلی تصویربرداری دوگانه است. یعنی یک بار با استفاده از f/۱۸ با فکوس بر سوژه مدرسه عکسی تهیه شده و سپس از ستاره‌ها با f/۲،۸ عکسبرداری شده است و در نهایت دو عکس با یکدیگر ترکیب شده اند. برای ترکیب این دو عکس می‌توام از تکنیک لایه‌ها ار فوتوشاپ بهره برد.

اگر در صحرا و بیابان یا هرجای دیگری که سوژه‌ای در پیش‌نمای تصویر وجود ندارد، عکاسی کنید آنگاه می‌توانید بدون هیچ نگرانی از f/۲،۸ استفاده کنید و با کمی ویرایش بهترین نتیجه را به دست آورید.

ایزو ۳۲۰۰. استفاده از ایزوی تا حد ممکن پایین چیزی است که مطلوب عکاس‌ها است زیرا از دانه دانه شدن عکس جلوگیری می‌کند. اما بسیاری از انواع عکاسی‌های شب نیاز به ایزوی بالا دارند. اگر دوربینی دارید که در چند سال اخیر ساخته شده است می‌توانید حتی از ایزوهای بالاتر مانند ۶۴۰۰ نیز استفاده کنید.

شکی نیست که استفاده از چنین مقدار بالای ایزو در تصویر نویز ایجاد می‌کند. متاسفانه جلوگیری از این نویز با تکنولوژی حاضر امکان پذیر نیست اما راهکارهایی وجود دارد که نویز بوجود آمده از عکس به دلیل استفاده از ایزو و سرعت شاتر بالا را تا حد ممکن کاهش دهد. یکی از این راه‌ها استفاده از گزینه long exposure noise reduction است که در دوربین‌های DSLR تعبیه شده است.

مثلا در دوربین‌های نیکون «Long Exposure NR» در منوی shooting قرار دارد و در دوربین‌های کانن باید به Menu و سپس به custom function بروید و بگردید تا گزینه long exposure noise reduction را پیدا کرده و آن را فعال کنید. این گزینه در مدل‌های مختلف دوربین‌های کانن ممکن است کمی متمایز باشد. این امکان که در دوربین‌های دیجیتال تعبیه شده از تکنولوژی کم کردم قاب تاریک (Dark frame subtraction) بهره می‌برد.

برای عکاسی در تاریکی شب چطور فکوس کنیم؟

وقتی می‌خواهیم از امکان فکوس خودکار دوربین استفاده کنیم نیاز به مقداری کنتراست وجود دارد تا دوربین بتواند نفطه‌ای را برای فکوس پیدا کند. اما عکاسی در تاریکی شب کنتراست مورد نظر برای فکوس را به دست نمی‌دهد. بهترین راه برای مقابله با این مشکل این است که در اطراف چیزی پیدا کنید مثلا چراغ‌های خیابان یا چراغی در دوردست‌ها و یا هر چیزی که در فاصله‌ای نسبتا دور قرار گرفته و امکان فکوس کردن روی آن وجود داشته باشد. پس از آنکه فکوس انجام شد، دوربین را از حالت فکوس خودکار خارج کرده و آن را به فکوس دستی تغییر دهید. برای این کار کافی است که دکمه فکوس که روی لنز واقع شده را از AF به MF تغییر وضعیت دهید.

راه دیگر این است که فکوس لنز را در بینهایت قرار دهید. برای این کار کافیست حلقه لنز را تا آخرین حد ممکن بچرخانید و بعد کمی به سمت عقب برگردید. بدین ترتیب فکوس لنز در بینهایت قرار می‌گیرد. این برای زمان‌هایی که هیچ سوژه‌ای در پیش نما قرار ندارد بسیار کاربردی است. اگر ماه در آسمان دارید و به اندازه کافی روشن است می‌توانید از ماه برای تنظیم فکوس استفاده کنید.

راه شیری را چگونه ببینیم؟

افراد بسیاری هستند که کهکشان راه شیری را هرگز بدون چشم غیر مسلح نمی‌بینند. عموما نورهای خانه‌ها و خیابان‌ها مانع از دیده شدن درخشش حلقه راه شیری می‌شود. خوشبختانه با استفاده از تکنولوژی خارق‌العاده جمع آوری نور در دوربین‌های دیجیتال می‌توان کهکشان راه شیری را در عکس به تصویر کشید.

خوب است که برای عکاسی از کهکشان راه شیری به جایی بروید که از شهرهای بزرگ و محل‌های پرنور به دور باشد و اگر عکس را در شرایطی ثبت کنید که ماه کمترین میزان درخشندگی را داشته باشد شرابط بسیار مطلوبی خواهید داشت. اگر در جایی با چنین شرایطی قرار بگیرید حتی ممکن است بتوانید با چشم غیر مسلح هم کهکشان راه شیری را ببینید.

لازم است به خاطر بسپارید که یک عکس خوب از کهکشان راه شیری و یا هر منظره خوب دیگر به طور تصادفی ثبت نمی‌شود و نیازمند تمرین و حوصله است. همچنین پس از ثبت عکس لازم است ویرایش‌هایی برای بهبود آن انجام دهید که زیبایی و جذابیت آن را دو چندان کند. در مطلب بعدی هزارویک بوم در مورد ویرایش عکس کهکشان راه شیری نکات آموزشی لازم را خواهیم گفت.

49

نظر بدهید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

مطالب را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

[انصراف]