ابزارها عکاسی

دوربین ۱۶ لنزی چطور کار می‌کند؟

روزگار «سیب» گفتن در برابر دوربین به پایان رسیده است. این روزها با دیدن هر دوربین جدیدی که به بازار عرضه می‌شود تنها می‌توان انگشن حیرت به دندان گرفت و هیچ نگفت! دوربین L16 یک دوربین است با ۱۶ لنز که با ساختاری خاص در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. آینه‌های کوچک آن پشت یک ورقه نازک شیشه سوسو می‌زنند. این دوربین تجسم یک تصویر گوگل DeepDream است.

وقتی شما برای اولین بار این دوربین را ببینید حتما دلتان می‌خواهد آن را بردارید و امتحان کنید تا ببینید عکس‌های این دوربین عجیب چه شکلی خواهند بود. این دوربین عکس‌هایی با کیفیت بسیار بالا ثبت می‌کند و به شما امکان می‌دهد تا عمق میدان را بعد از ثبت عکس تنظیم کنید. با وجود این که سنسورهای آن تفاوت چندانی با سنسورهای دوربین‌های هوشمند ندارد اما در تاریکی عکس‌های بهتری می‌گیرد. از نظر اندازه ظاهری با تلفن‌های هوشمند برابری می‌کند و هیچ قسمت متحرکی ندارد اما زوم نوری آن بین ۳۵ تا ۱۵۰ میلیمتر متغیر است.

light-1-1024x768-w600

قسمت جلویی L16 صاف است و چندین لنز در پشت صفحه شفاف شیشه‌ای قرار داده شده‌اند. هر مجرای نوری به طور جداگانه نور را به سمت یک سنسور ۱۳ مگاپیکسلی هدایت می‌کند و دوربین می‌تواند عکس‌هایی با سه فاصله کانونی مختلف ثبت کند. ۵ سنسور در پشت ۵ لنز ۳۵ میلیمتری جمع شده‌اند و ۱۱ دوربین دیگر از لنزی استفاده می‌کنند که مانند پریسکوپ عمل می‌کند و «ابزار نوری تاشونده» یا «folded optics» نامیده می‌شود. سنسورهای آنها در پشت ۵ لنز ۷۰ میلیمتری و ۶ لنز ۱۵۰ میلیمتری جمع شده‌اند و به در حالت عمودی نسبت به جلوی دوربین قرار گرفته اند. آینه‌های رباتیک کوچک، فوتون‌ها را با سمت سنسور با زاویه قائم منحرف می‌کنند.

light-6-1024x768-w600

چند تا از این لنزها برای عکاسی به کار گرفته می‌شوند؟

قطعا همه ۱۶ تای آنها برای یک عکس کارایی ندارند. با توجه به فاصله کانونی، تا ۱۰ سنسور تصویر را دریافت و ثبت می‌کنند و همه آنها را در کنار هم قرار می‌دهند تا یک تصویر بزرگ با کیفیت بسیار بالا به دست آید.

هنگام عکاسی با لنز ۳۵ میلیمتری که بازترین زاویه دید را در اختیار قرار می‌دهد، هر ۵ لنز ۳۵ میلیمتری در فرآیند ثبت عکس شرکت می‌کنند. عکس‌های هریک از این لنزها کمی با سایرین همپوشانی پیدا می‌کند که البته با استفاده از روش‌ها و ابزارهای نرم‌افزاری موجود در دوربین این تصاویر در هم ادغام می‌شوند.

در ۷۰ میلیمتری تقریبا یک‌چهارم زاویه دید ۳۵ میلیمتری را در اختیار داریم و به همین ترتیب فاصله کانونی ۱۵۰ میلیمتری یک‌چهارم زاویه دید ۷۰ میلیمتری را در اختیار قرار می‌دهد. آینه‌هایی که فوتون‌ها را به سمت سنسورها هدایت می‌کردند در فاصله‌های ۷۰ و ۱۵۰ میلیمتری ثابت نیستند بلکه روی دیسک‌هایی قرار دارند تا متناسب با هر عکس جابه‌جا و تنظیم شوند. بدین ترتیب آینه‌هایی که پشت لنزهای ۷۰ میلیمتری قرار گرفته‌اند با کمی تغییر موقعیت عکسی با کیفیت ۵۲ مگاپیکسلی حاصل می‌کنند.

مشابه همین فرآیند در فاصله ۱۵۰ میلیمتری نیز رخ می‌دهد تنها با این تفاوت که این بار مدول‌های لنز ۱۵۰ میلیمتری فعال می‌شوند. کیفیت بالای عکس‌های ۵۲ مگاپیکسلی حاصل امکان ویرایش و برش عکس را به سادگی فراهم می‌کند.

تنها یک محدودیت در تنظیمات وجود دارد. کیفیت حاصل از هر یک از فاصله‌های کانونی با سایرین کمی متفاوت است. مثلا اگر بخواهیم برای عکاسی با فاصله کانونی ۵۰ که بین ۳۵ و ۷۰ است، از ۵ لنز ۳۵ میلیمتری استفاده کنیم، کمی از انرژی نور در لبه‌های عکس را از دست می‌دهیم و این موضوع ایده‌آل نیست. اما اگر با ۷۰ میلیمتری عکاسی کنیم و انرژی نوری در داخل بازه ۷۰ میلیمتری باقی می‌ماند و در لبه‌ها مشکلی پیش نمی‌آید اما این‌بار به جای عکس ۵۲ مگاپیکسلی تصویری ۴۰ مگاپیکسلی خواهیم داشت که البته همچنان در مقایسه با دوربین‌های DSLR مقدار قابل توجهی است.

light-2-1024x768-w600

آیا دوربینی با این مشخصات به می‌تواند فروش موفقی در بازار به دست آورد؟ شما چقدر حاضرید بابت این دوربین پرداخت کنید؟

2

نظر بدهید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

مطالب را هر روز در ایمیل خود دریافت کنید.

[انصراف]